Korkutarak Değil Sevdirerek Din Eğitimi

0
138

Günümüzdeki önemli konulardan bir tanesi de çocuklara korkutarak değil, sevdirerek bir din eğitimi vermektir.

Maalesef ki günler ilerledikçe çocuklara verilen sevgi ve değer azalmıştır. Çocukların yerine başka şeyler sevilmeye başlanmıştır. Köpek, iş, kariyer, maç, vb. şeyler daha çok popüler olmuş ve değer bunlara bina edilmiştir

 

Köpeklerin üstlerini giydirmeden çıkartmayan anneler, bebeğinin altını silemeyip, hizmetçi tutmak zorunda kalmışlardır.

Böyle vahim bir zamanda şunu bilmek gerekir ki;

‘İlerde bizlerin nasıl bir toplum beklediğini görmek istiyorsak, yetişen nesle bakmak zorundayız’.

Maalesef ki eski dönemlerde yaşayan dedelerimiz, ninelerimiz, ceddimiz aramızdan gitti. Onların çocuklara vermiş olduğu din eğitimi ve değer muazzam bir şeydi, şimdi onlar aramızdan çekilmiş onların yerine yeni nesil anneler ve babalar gelmiştir.

 

Şimdi asıl konumuza dönecek olursak acaba çocuklarımıza nasıl bir din eğitimi veriyoruz?  Böyle bir zamanda çocuklara verilen din eğitimi nasıldır? Çocukların dine bakışı nasıldır? Bir çocuğa namaz değince acaba duyguları nedir? Kuran değince acaba duyguları nedir? Allah değince acaba duyguları nedir? Duyguları şöyle midir acaba; Namaz değince çocuğun aklına sopa mı geliyor, kuran değince çocuğun aklına terlik mi geliyor, Allah değince çocuğun aklına çarpan, yakan, azap eden mi geliyor? Acaba bu düşüncelerin sebebi çocuktan dolayı mı, yoksa bu düşünceleri veren anne ve babadan dolayı mıdır?

 

Şimdi değerli anne ve babalar, çocuklar asıl karakterini ve kişiliğini 0-6 yaş arasında oluşturur. Bu döneme biz “ taklit dönemi ” deriz. Bu dönemde çocuk anne babasının yaptığı her şeyi bir kamera gibi an be an kayıt eder. Nerede konuşulur, nerede susulur, ne söylenir, nasıl oturulur. Nasıl davranılır gibi onlarca farklı hal çocuk tarafından bilinç dışı bir mekanizmayla kayıt edilir. Bu kayıt edilenler o kadar önemlidir ki kişiliğin %85 lik kısmı bunlara göre bina edilir.

 

İkinci altı yıla da biz “ talim dönemi ” deriz. Çocuk anne babasının modelliğini hayat içinde bir bir denemeye başlar. Onlar gibi konuşmaya, oturmaya, kalkmaya davranmaya talip olur. Bu dönem aynı zamanda karakterini ve kişilik örüntüsünü inşa etmeye başladığı dönmedir. 12 yaşından sonra bütün yazılımlarını içselleştirmeye, kendi eleğinden geçirip özümseye başlar. Böylelikle kişilik örüntüleri donmuş bir beton gibi bu dönemde şekillenir.

 

Sonuç itibari ile çocuğumuza namaz deyince, aklına sopa ve terlikler değil de, Allah sevgisi, Cennet aşkı ve içinde bir mutluluk doğurabiliyorsak, biz doğru bir eğitim vermişiz demektir. Şayet bu duygular oluşmuyorsa dönüp de kendimize bakmamız gerekir…

(Devamı yakında sizlerle)

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here